ABC psychologii rodziny

Nowość
Ocena:
  • Obecnie 5 na 5 gwiazdek.
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
5

Dziękujemy za głos!

Już oceniałeś tą stronę, możesz oddać głos tylko raz!

Twoja ocena została zmieniona, dziękujemy za oddany głos!

Zaloguj się lub utwórz nowe konto aby ocenić tą stronę.

fot. towbar, pixabay;

Rodzina to podstawowe środowisko życia społecznego, ale nie łatwo, zwłaszcza współcześnie, udzielić przekonującej i jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, czym właściwie ona jest. Tego zadania podejmują się autorzy monografii Psychologia rodziny, która na gruncie polskim jest pierwszym całościowym kompendium wiedzy o rodzinie.

Życie rodzinne w istotny sposób wpływa na osobowość i społeczne umiejętności każdego człowieka, dlatego badania nad rodziną – jej strukturą, procesami rodzinnymi, nad jej rolą w procesie kształtowania jednostek – są ważnym elementem psychologii. Autorzy Psychologii rodziny zwracają uwagę na wieloaspektowość fenomenu, który zdecydowali się w prezentowanej monografii analizować, i uwzględniają zróżnicowane formy życia rodzinnego, a wiec także te nietradycyjne, wynikające z dynamicznych przeobrażeń społeczno-kulturowych, jak na przykład kohabitacja, samotne rodzicielstwo, rodziny zrekonstruowane, rodziny adopcyjne i zastępcze czy wielokulturowe. A wszystko to w poszukiwaniu odpowiedzi na pytania, czym współcześnie jest rodzina, jakie procesy w niej zachodzą, z jakimi boryka się problemami oraz jakie są możliwe rozwiązania tych problemów.

Konkubinat, wolny związek czy kohabitacja

W badaniach nad związkami partnerskimi wątpliwości zaczynają się już na etapie ustaleń terminologicznych: kohabitacja to, zgodnie z definicją zaprezentowaną w Psychologii rodziny, niezalegalizowany związek oparty na woli „bycia razem”. Starszym terminem, określającym tego typu relację, jest konkubinat, który ma jednak znaczenie pejoratywne – łacińskie con cubare to spać ze sobą, a konkubina to tyle, co kochanka, nałożnica. Z tego powodu współcześnie zastępuje się ten termin innymi, jak „związek niemałżeński”, „związek partnerski”, „wolny związek” czy właśnie „kohabitacja” od cohabitare – współmieszkać.

Kwestie sporne nie kończą się jednak na uściśleniach dotyczących terminologii. Również treść definicji budzi kontrowersje, które wynikają, według Iwony Janickiej, autorki rozdziałów dotyczących związków kohabitacyjnych, głównie z różnorodności postaci, jakie przybiera kohabitacja: od trwałego związku alternatywnego dla małżeństwa przez kohabitację tymczasową, seryjną, czy przerywaną po przedślubną. Ciekawe, pod względem tej różnorodności, są również poruszane przez autorkę kwestie związane z możliwymi przyczynami kohabitacji oraz jej konsekwencjami dla potencjalnego małżeństwa czy rodzicielstwa.

Przeprowadzone przez Iwonę Janicką analizy charakteryzują się wieloaspektowym podejściem, uwzględniają badania uznanych specjalistów w zakresie psychologii rodziny i są przy tym fascynującą diagnozą współczesnych związków partnerskich.

Małżeństwo na próbę, czyli sprawdźmy, czy do siebie pasujemy

Chęć sprawdzenia wzajemnego dopasowania jest, według Iwony Janickiej, jedną z najczęstszych przyczyn wchodzenia młodych ludzi w związki kohabitacyjne. Autorka bada, jakie są rokowania dla małżeństw poprzedzonych długim okresem kohabitacji oraz zastanawia się, czy status związku wpływa na zaangażowanie partnerów i stabilność ich relacji.

Zgodnie z badaniami, przeprowadzonymi także w Polsce, przedślubna kohabitacja nie wpływa pozytywnie na jakość i stabilność związku małżeńskiego – a niezadowolone z tego są szczególnie kobiety. Dlaczego? Zdaniem Iwony Janickiej, powodem są niezależne wzorce zachowania partnerów w związku przedmałżeńskim, które nie zmieniają się po zawarciu małżeństwa – nie wzrasta zaangażowanie w związek, czego oczekują po małżeństwie kobiety. Autorka przytacza badania, z których wynika, że więcej kłopotów małżeńskich mają pary które kohabitowały przed ślubem, a zatem to wśród nich współczynnik rozwodów jest najwyższy. Wydaje się więc, że kohabitacja to nienajlepszy sposób na testowanie relacji. Badaczka wyróżnia jednak i analizuje wiele rodzajów kohabitacji oraz uwzględnia różne jej uwarunkowania, jak wchodzenie partnerów w role rodzicielskie lub ich poglądy czy założenia tkwiące u podstaw związku partnerskiego.

Rodzina, czyli co?

Na to pytanie odpowiada właściwie cała książka. Autorzy uwzględniają zarówno związki partnerskie, jak i małżeństwa, rodziny bezdzietnie i wielodzietnie, wielopokoleniowe i tzw. nuklearne, zrekonstruowane i adopcyjne. Wielość form, jakie współcześnie przyjmuje rodzina, naprawdę zaskakuje i wiele jest również problemów, które tę rodzinę współcześnie dotykają – od pojawienia się w niej niepełnosprawnego dziecka czy trudności ze zrealizowaniem planów prokreacyjnych po agresję i zachowania antyspołeczne jednego bądź kilku jej członków.  Z tego powodu również terapia rodzin stała się integralną częścią prezentowanej monografii, co docenią na pewno przyszli i obecni psychologowie.

Przeczytaj także

Polecane wydarzenia

Polecane recenzje


W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies. Kontynuując przeglądanie strony, wyrażasz zgodę na używanie przez nas plików cookies. Dowiedz się więcej Zamknij